ตอนที่ 29 คารวะฮูหยินผู้เฒ่า

ตอนที่ 29 คารวะฮูหยินผู้เฒ่า

ประตูหลังอารามจิ้งซิน

เย่ซุ่นซินลงจากรถม้าโดยมีแม่นมจ้าวคอยประคอง ภายในอารามชีได้รับแจ้งความแล้ว แม่นมฮวาสวมเสื้อคลุมยาวสีเทาเดินออกมาอย่างไม่เต็มใจนัก

ครั้นแลเห็นเย่ซุ่นซิน หัวเข่าก็ย่อลงเล็กน้อย ริมฝีปากแห้งบางที่เต็มไปด้วยรอยย่นพลันคว่ำลงดูค่อนไปทางแล้งน้ำใจ เอ่ยปากขึ้นมาทันทีว่า

“ฮูหยินมาเยี่ยมฮูหยินผู้เฒ่า ไยมิให้คนล่วงหน้ามาบอกกล่าวสักคำเล่า บ่าวจะได้รีบออกมารับแต่เช้า จะได้ไม่ถึงขั้นละเลยท่านไป”

“ยามนี้ท่านมายืนรอคอยอยู่เช่นนี้ หากถูกผู้อื่นเห็นเข้า คนไม่รู้ความมิคิดว่าฮูหยินผู้เฒ่าชิงชังท่านรึ”

ทาสรับใช้ย่อมตามรอยนาย ในใจฮูหยินผู้เฒ่ามิได้โปรดปรานเย่ซุ่นซินสักเท่าใด แม่นมฮวาที่คอยปรนนิบัติอยู่ข้างกายเนิ่นนานปีย่อมทำตามเยี่ยงอย่าง วาจาที่เอ่ยออกมาจึงอาศัยบารมีนายข่มขวัญคน ทั้งยังพูดจาประชดประชันเหน็บแนม

ทว่า... ไม่เคยชัดเจนถึงเพียงนี้มาก่อน

ประกายตาของเย่ซุ่นซินไหววูบ สายตามองข้ามแม่นมฮวาไปยังลานบ้านที่กำแพงด้านนอกเต็มไปด้วยเถาวัลย์เลื้อยพัน อันเป็นที่พำนักของฮูหยินผู้เฒ่าในอารามจิ้งซิน