กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 22 ราชโองการ
เขารายงานด้วยสีหน้าเบิกบานดั่งต้องลมวสันต์ “ฮูหยิน ในวังมีราชโองการมาขอรับ กล่าวว่าท่านโหวปราบพวกคนเถื่อนเหล่านั้นจนยอมสยบ มหาสงครามสองปี ต้าโจวได้รับชัยชนะครั้งใหญ่ ฝ่าบาททรงพระเกษมสำราญยิ่ง จึงให้ขันทีคนสนิทนำของพระราชทานมาขอรับ”
เย่ซุ่นซินคาดเดาไว้แล้ว จึงสั่งการด้วยสีหน้าราบเรียบ “ฮูหยินเช่นข้าจะไปเดี๋ยวนี้”
ท่าทีเช่นนี้ของฮูหยิน ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของพ่อบ้านหลี่หดหายไป ในใจกังวลว่าภายในนี้จะมีเรื่องอันใดที่ตนไม่ล่วงรู้หรือไม่
ขณะคิดเช่นนี้ คนกลุ่มหนึ่งก็มาถึงห้องโถงหน้าของจวนโหว
เย่ซุ่นซินที่ก่อนหน้านี้มีสีหน้าสงบนิ่งดั่งขุนเขา บัดนี้กลับมีรอยยิ้มอ่อนโยน แววตาแฝงความยินดี หลังจากสนทนาตามมารยาทกับขันทีหง ขันทีใหญ่คนสนิทข้างพระวรกายของฝ่าบาทไปมาสองสามประโยคแล้ว
นางก็ย่อเข่า คุกเข่าลงกับพื้นเพื่อรับราชโองการ
ขันทีหงประกาศอ่านเสียงกังวานดุจฉลองชัย “ตามที่ สวรรค์กำหนด ฮ่องเต้มีพระบรมราชโองการว่า หย่งอันโหว กู้จวินเหยา กล้าหาญไร้ใดเปรียบ สร้างเกียรติยศสงครามต่อเนื่อง บัดนี้ขับไล่ชนเผ่าเถื่อน ปกป้องพงพีธาราของเรา... เจิ้นปลาบปลื้มใจยิ่ง”
ราชโองการไม่ยาวนัก หลังพรรณนายกย่องคุณงามความดีของกู้จวินเหยาอย่างละเอียดยิบแล้ว ก็ระบุรายการของพระราชทานในครั้งนี้