กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 6 แผนการหนีออกจากจวนโหว
นางขัดตากับนังเฒ่าผู้นี้นานแล้ว อาศัยว่าเป็นแม่นมที่คุณหนูให้ความสำคัญ ลับหลังก็คดโกงอู้งาน รังแกหญิงรับใช้และหญิงรับใช้สูงวัยคนอื่นไม่น้อย
ในช่วงสิบกว่าปีนี้เคยตกอยู่ในเงื้อมมือฮูหยินอยู่หลายครา ทว่าก็ถูกคุณหนูอ้อนวอนขอร้องจนผ่านพ้นไปได้ สันดานที่สั่งสอนไม่เคยจำเช่นนี้ช่างน่ารังเกียจเหลือทนจริง ๆ
“เป็นบ่าวที่เลอะเลือน เป็นบ่าวที่ไม่มีธรรมเนียม บ่าวจะขอรับโทษต่อฮูหยินเดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ”
สิ้นเสียง ฝ่ามือหนักหน่วงก็ตบฉาดลงบนหน้าตนเองทีละครั้ง ๆ เสียงดัง “เพียะ เพียะ” สารภาพผิดอย่าง “จริงใจ” ยิ่งยวด
เห็นได้ชัดว่ารู้ดีว่าตนสิ้นผู้หนุนหลังแล้ว ยามอยู่ต่อหน้าเย่ซุ่นซินจึงต้องหดหัวเจียมตัว
ทว่าเสียงนี้กลับทำให้กู้ซูหยางที่อยู่ด้านข้างขมวดคิ้วแน่น อดมิได้ที่จะเกิดความใจอ่อนขึ้นมาหลายส่วน
“ท่านแม่ แม่นมหลี่ไม่รู้ธรรมเนียม ภายหลังค่อยให้คนสั่งสอนนางให้ดีก็พอขอรับ พวกเรายังคงรีบไปดูน้องสาวเถิด”
เรื่องเล็กน้อยเพียงเท่านี้ ถูกลงโทษเช่นนี้ช่างเกินไปจริง ๆ
เสียงฝ่ามือดัง “เพียะ เพียะ” พลันแผ่วเบาลงหลายส่วน