ตอนที่ 10 คาดไม่ถึงว่าจะมีคนอยากซื้อชีวิตฉัน

หลังดื่มกันไปสามรอบ แม้ยังไม่ถึงกับเมาหัวราน้ำ แต่แม้แต่หลิวไห่หลงก็เริ่มหน้าแดงจากฤทธิ์สุราแล้ว ใบหน้าของทั้งคู่แดงก่ำราวกับก้นลิง ทว่าพวกเขายังคงคุยกันอย่างออกรสถึงอดีตและอนาคต

“นายไม่รู้หรอกว่าฉันอิจฉานายแค่ไหน...” หลิวไห่หลงกล่าว “เมื่อก่อนฉันก็อยากเป็นเหมือนนาย เรียนมัธยมปลายธรรมดา ๆ ต่อมหาวิทยาลัย แล้วเป็นมนุษย์เงินเดือน น้องชาย นายมีความสามารถเลยไต่ขึ้นไปถึงตำแหน่งผู้อำนวยการได้ แต่ฉันทำไม่ได้”

หลิวไห่หลงรินเหล้าเพิ่มลงในแก้วของตัวเองแล้วพูดต่อ “เขาว่ากันว่าเมื่อมั่งมีแล้วอย่าลืมกัน แต่มันไม่ไหวแล้วน้องชาย ฉันไม่มีความสามารถ...”