ตอนที่ 9 ยามทุกข์ยากจึงเห็นน้ำใจแท้

“ฉินซู! ฉินซู! ฉินซู!”

“เสียงนี้คุ้นมาก?” ขณะที่ฉินซูกำลังตรวจแผนกกระดูก เขาก็ได้ยินเสียงตะโกนดังมาจากทางเดิน รู้สึกว่าเสียงของคนผู้นั้นคุ้นหูอย่างยิ่ง ตามมาด้วยเสียงประตูห้องตรวจถูกผลักเปิดอย่างแรง

เหล่าแพทย์รีบเข้าขวางคนที่มาเยือนทันที “ที่นี่คือโรงพยาบาล กรุณารักษาความสงบ ตอนนี้ยังมีคนกำลังเข้ารับการตรวจ...” แต่คนผู้นั้นกลับดูร้อนใจ “เขาเป็นอะไร? อาการบาดเจ็บตอนนี้เป็นอย่างไร? ไม่ได้ คุณต้องให้ผมเข้าไป ผมต้องเห็นเขากับตา!”

ฉินซูมองไปเพียงแวบเดียวก็เผลอร้องออกมา “อ้าว นี่หลิวไห่หลงไม่ใช่เหรอ?”

ถังเยียนหรานที่กำลังจะเข้าไปห้ามถามว่า “คนนี้เป็นคนรู้จักของคุณชายฉินหรือ?”