กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 240 เธอจะรอฉันไหม
ปิ่งหลี่คุกเข่าข้างเตียง ดึงเข็มน้ำเกลือออกจากมือของเขาแล้วจัดการอย่างง่าย ๆ จากนั้นจึงเก็บของและเดินออกไป เขาตื่นแล้ว ที่นี่จึงไม่จำเป็นต้องมีตัวเขา อุตส่าห์เหนื่อยมาหลายวันขนาดนี้ก็ควรปล่อยให้ตัวเองได้พักผ่อนให้เต็มที่เสียที
ในห้องเหลือเพียงพวกเขาสี่คน
หลินเนี่ยนซานนั่งอยู่บนโซฟาเช็ดน้ำตาเป็นระยะ ๆ บางครั้งก็มองฉู่จิ้นด้วยความแค้นใจ จากนั้นก็เบนสายตาไปยังฉินเซวียนที่อยู่ข้าง ๆ หวังว่าเขาจะหันกลับมาเห็นสภาพน้ำตานองหน้าของเธอและปลอบใจเธอให้ดี ๆ สักหน่อย
แต่จ้องอยู่นานครึ่งวัน เขาก็ยังคงมองฉู่จิ้นโดยไม่กะพริบตา ไม่มีทีท่าว่าจะหันกลับมาเลย เธอเริ่มสงสัยว่าฉินเซวียนลืมการมีอยู่ของเธอไปแล้วหรือเปล่า