กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 239 ฉันสบายดี
ฉู่จิ้นที่นอนอยู่บนเตียงราวกับได้ยินคำพูดของพวกเขา แต่อีกด้านก็ราวกับไม่ได้ยิน ขนตาสั่นไหวเล็กน้อยราวกับอยากจะลืมตาขึ้น แต่ในวินาทีถัดมาก็หลับลงอย่างหนักอึ้ง
การหลับครั้งนี้กินเวลาถึงสามวัน
นอกหน้าต่างมีฝนตกหนักราวกับเทน้ำลงมา น้ำทะเลค่อย ๆ ไต่ขึ้นชายหาดทีละน้อย ราวกับอยากจะกลืนกินบางสิ่ง
เพราะฝนครั้งนี้ การค้นหาและกู้ภัยรวมถึงการกู้ร่างผู้เสียชีวิตจึงหยุดลงทั้งหมด