กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 126 บทลงโทษ
เฉียวเล่อก้มศีรษะลงปรับสภาพจิตใจของตัวเอง ทันใดนั้นก็เงยหน้าขึ้นพร้อมรอยยิ้มสดใสเอ่ยขึ้นว่า “อาจิ้น ถ้าคุณมีธุระก็รีบไปทำเถอะ ทางนี้ฉันก็ไม่มีอะไรที่ต้องทำแล้ว”
ฉู่จิ้นเอ่ยเสียงเรียบ “อืม” ตอบข้อความโทรศัพท์ของปิ่งหลี่แล้วจึงเงยหน้าขึ้นมองเธอโดยสีหน้าไม่เปลี่ยน “ก็ไม่มีอะไร รีบกินข้าวเถอะ เดี๋ยวจะเย็น”
เธอพยักหน้า หยิบตะเกียบขึ้นคีบอาหารเข้าปากทีละนิด ผมที่ทิ้งลงมาปกคลุมใบหน้าทั้งหมด ทำให้เขามองไม่ชัดว่าตอนนี้เธอเป็นอย่างไร