ตอนที่ 329 การโจมตีเมืองหลวง

เสียงกระซิบกระซาบค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นการดูถูกอย่างเปิดเผย

“น่าอับอายจริง ๆ” ขุนนางผมสีเงินคนหนึ่งแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ “ถึงกับปล่อยให้ขยะจากสลัมมานั่งอยู่ในโถงเดียวกันกับพวกเรา? จักรพรรดิเวทมนตร์คงแก่จนเลอะเลือนไปแล้วจริง ๆ”

ขุนนางอีกคนเยาะเย้ยแอสตาต่อหน้าธารกำนัล เสียงดังจนคนครึ่งโถงได้ยิน “ไอ้หมอนั่นไม่มีแม้แต่เวทมนตร์ด้วยซ้ำ นับเป็นตัวอะไรกัน? เป็นตัวตลกที่ถูกลากมาให้คนอื่นหัวเราะเยาะหรือไง?”

“อยู่ไกลขนาดนี้ยังได้กลิ่นความจนของพวกมันเลย” อีกคนพูดพลางหัวเราะ “น่าขยะแขยงจริง ๆ”

“พวกแกคิดว่าตัวเองคู่ควรจะอยู่ที่นี่หรือไง?” อีกคนตวาดเสียงกร้าว น้ำเสียงบาดลึกเหมือนแส้ “รีบคลานกลับไปที่สลัมที่พวกแกจากมาซะ”