กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เดฟหยุดฝีเท้าลงที่ฐานบันไดขึ้นลงยาน ในชั่วขณะหนึ่งเขาไม่ได้หันกลับไปและไม่ได้ตอบรับใด ๆ เบื้องหลังมีเพียงควันไฟและเปลวเพลิงที่เติมเต็มความว่างเปล่าของความเงียบงัน
ครู่ต่อมาเขาจึงเอ่ยปาก น้ำเสียงราบเรียบไร้คลื่นอารมณ์ “พวกมันตั้งใจจะทำกับเราให้หนักกว่านี้ อย่าแสร้งทำเป็นว่าไม่ใช่แบบนั้นเลย”
นาตาชาไม่ขยับเขยื้อน เธอพูดต่อ “แต่นั่นก็ไม่ได้เปลี่ยนความจริงที่ว่าที่นี่กลายเป็นซากปรักหักพังไปแล้ว”
เดฟหันศีรษะไปด้านข้างเล็กน้อยพอให้พวกเขาเห็นใบหน้าของเขา บนใบหน้าของเขาไม่มีความโกรธเคืองหลงเหลืออยู่ มีเพียงความแน่วแน่ที่สงบนิ่ง “ฉันมาที่นี่ไม่ใช่เพื่อลดทอนสิ่งที่เกิดขึ้น แต่เพื่อจบเรื่องทั้งหมดก่อนที่มันจะซ้ำรอยเดิม”