ตอนที่ 300 สงครามดาวครี

เดฟชกหมัดลงไป ลานลงจอดพังทลายลงในทันที อากาศส่งเสียงเปรี๊ยะปร๊ะราวกับกระจกที่แตกละเอียด คลื่นกระแทกที่ดังสนั่นหวั่นไหวระเบิดออกไปพร้อมกับแสงสีขาวหยักเป็นฟันปลา พื้นดินแยกออกเป็นร่องลึกขนาดมหึมาและลุกลามไปทั่วทั้งลานจอด ทหารครีและจักรกลรบต่างกรีดร้องถูกเหวี่ยงขึ้นไปบนอากาศในจุดที่แรงสั่นสะเทือนกวาดผ่าน โลหะและกระดูกถูกบดขยี้ไปพร้อมกัน

เสียงนี้ไม่ใช่เสียงฟ้าร้อง แต่กลับน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าฟ้าร้อง... นั่นคือเสียงของโลกที่กำลังแตกสลาย

นาตาชาแทบไม่ได้หันกลับไปมอง มุมปากยกยิ้มอย่างเฉียบคมขณะเคลื่อนที่ผ่านความโกลาหล “ดูท่า ‘การทำตัวเงียบ ๆ’ อะไรนั่น ตอนนี้คงไม่ต้องคิดถึงมันอีกแล้วล่ะ”