กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“นี่คือเกาะแห่งแรกในโลกใหม่” เรย์ลีกล่าวอย่างครุ่นคิด น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไว้ด้วยความระแวดระวัง “น่านน้ำแถบนี้เปลี่ยนแปลงคาดเดาได้ยาก และเกาะพวกนี้ก็ยิ่งกว่านั้น”
เดฟฉีกยิ้มกว้าง มือจับพังงาเรือไว้แน่น “ที่เรามาที่นี่ก็เพื่อการนี้ไม่ใช่หรือ? ยิ่งโกลาหลมากเท่าไหร่ โอกาสก็ยิ่งดีเท่านั้น”
เบื้องหน้า เกาะแห่งหนึ่งค่อย ๆ ปรากฏแก่สายตา มันถูกปกคลุมไปด้วยหมอกแห่งความอัปมงคล
ขอบเกาะมีหน้าผาสูงชันตั้งตระหง่าน แม้บนท้องฟ้าจะไร้ซึ่งก้อนเมฆ แต่กลับมีสายฟ้าฟาดลงมาส่องสว่างไปทั่วเบื้องบน
เหล่าลูกเรือแลกเปลี่ยนสายตากัน พวกเขารู้สึกได้โดยสัญชาตญาณว่าเกาะแห่งนี้ซ่อนความลับบางอย่างเอาไว้ และมีความเป็นไปได้สูงที่จะแฝงไปด้วยอันตราย