กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โทนี้นั่งอยู่บนโซฟาอย่างสงบ พลางจิบเครื่องดื่มคำเล็ก ๆ สายตาจับจ้องไปที่สนับมือที่วางอยู่บนโต๊ะตรงหน้า
เขาพินิจดูพวกมันอย่างละเอียด พื้นผิวโลหะสีเข้มสะท้อนแสงแวววาวจาง ๆ ภายใต้แสงไฟในห้อง เสียงหึ่ง ๆ อันเงียบสงบภายในคฤหาสน์หรูอบอวลอยู่ในอากาศ
เขาวางเครื่องดื่มลงแล้วยื่นมือไปสัมผัสสนับมือ ปลายนิ้วลูบผ่านพื้นผิวโลหะเบา ๆ ทว่าความคิดกลับล่องลอยไปไกล “สวมใส่” เขาพูดอย่างไม่ใส่ใจนัก ก่อนจะหลับตาลง
ทว่ากลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“อืม หรือว่าฉันต้องพูดให้ดูตื่นเต้นกว่านี้หน่อย?” โทนี่รู้สึกขบขันเล็กน้อย คำสั่งที่เขาใช้เป็นประจำกลับใช้ไม่ได้ผลเสียอย่างนั้น