กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 188 ถึงเวลาตั้งชื่อตอนอีกแล้ว
เท้าทั้งสองข้างของตี๋หว่านีราวกับถูกเทปูนซีเมนต์ทับไว้ หนักอึ้งจนแทบยกไม่ขึ้น
เขาไม่เอามันฝรั่งกลับมาบ้านเลยสักหัว แต่ตอนนี้กลับจะเอาอาหารเพียงอย่างเดียวที่มีอยู่ไปข้างนอกงั้นเหรอ แล้วเธอกับลูกจะกินอะไร
"บ้าเอ๊ย! ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือไง?!" เอซเห็นเธอยืนนิ่งไม่ขยับ บวกกับอาการปวดหัวและอารมณ์หงุดหงิด นิสัยดุร้ายรุนแรงก็ปะทุขึ้นในพริบตา เขาคว้าจานบนโต๊ะขว้างใส่เธออย่างแรง
ตี๋หว่านียืนตัวแข็งทื่อรับแรงกระแทกนั้นไว้ตรงๆ
หัวใจของเธอเต้นรัวแรงความหวาดกลัวเอ่อล้นออกมาอย่างไม่อาจปิดบังผ่านดวงตาสีมรกตคู่นั้น