เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 154 ขอร้องยืมประตู
ตาจางกลั้นไม่อยู่ไอโขลกออกมาอีกครั้ง ก่อนจะถุยเสมหะปนเลือดลงพื้น
"น้องชาย พี่ขอร้องล่ะ ช่วยพี่สักครั้งเถอะ ปกติพี่ก็ไม่เคยแล้งน้ำใจกับนายเลย ขอแค่ประตูบานเดียวเท่านั้น"
เขาพูดพลางชูนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้ว แนบหน้าเข้ากับช่องประตูด้วยท่าทางน่าเวทนา
ทุกคนต่างรู้ดีแก่ใจว่าหลังวันสิ้นโลกมาถึง ไม่มีคำว่าเคารพผู้อาวุโสหรือเอ็นดูผู้น้อยอีกต่อไปแล้ว
หากไปล่วงเกินใครเข้า ดวงดีก็รอดชีวิต ดวงซวยก็ไปเกิดใหม่
ตาจางไม่อยากไปเกิดใหม่ เขายังอยากมีชีวิตอยู่
และเขาก็ไม่อยากเอาชีวิตเดียวที่มีอยู่ไปเดิมพันกับความโหดเหี้ยมของคนแปลกหน้าสองคนนั้นด้วย
นอกจากชายเคราครึ้มแล้ว เขาก็นึกไม่ออกจริงๆ ว่าจะมีใครยอมช่วยเขาอีก
เขาแนบหน้าเข้ากับช่องประตูอีกครั้ง แล้วเอ่ยวิงวอนเสียงแผ่ว