กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หยางเจียวลูบใจตัวเองแล้วพูดว่า แม่ที่พึ่งพาไม่ได้คนนี้ของเขา ความเข้าใจเกี่ยวกับวงการบ่มเพาะพลังนั้น น้อยกว่าลูกอย่างเขาอย่างแน่นอน
ผู้บำเพ็ญระดับล่างในบรรพกาล ไม่ต้องพูดถึงลูกท้อสวรรค์หกลาย แม้เพียงได้ลูกท้อสวรรค์สามลายหนึ่งลูก ก็จะเก็บไว้เป็นสมบัติสืบทอดตระกูล
หยางเจียวจำใจได้แต่กล่าวว่า
“ท่านแม่เอ๋ย ต่อให้เจ้าไม่ฟังข้า แต่เจ้าก็ต้องคิดถึงพ่อบ้างสิ เจ้าไม่คิดถึงพ่อเลยแม้แต่น้อยหรือ?”
เหยาจีกลอกตาขาวกล่าวว่า
“คิดถึงสิ คิดถึงเขาก็แล้ว ยังอยากถึงเจี่ยนเอ๋อร์กับฉานเอ๋อร์ของข้าด้วย คิดถึงเขาแล้วมันได้อะไร? ใครใช้ให้ข้าคลอดลูกที่ไม่รักแม่คนนี้ออกมา? ไม่ยอมช่วยแม่แทะลูกท้อเลย!”
หยางเจียว:“......”