กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ต่อมา เหยาฉือก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้หยางเจียวฟัง
หยางเจียวอ้าปากกว้าง ชี้ไปที่ผนังสีขาวเนียนรอบกาย แล้วกล่าวว่า
“พวกเจ้าหมายความว่า ที่ว่าท่านแม่ของข้าถูกสะกดปราบนั้น อันที่จริงก็คือการนั่งกินลูกท้ออยู่ที่นี่งั้นหรือ?”
เหยาจีกล่าวอย่างฉุนเฉียวว่า
“อะไรเรียกว่ากินลูกท้อ? เจ้าไม่เห็นหรือว่าท่านแม่ของเจ้า ก่อนหน้าที่จะกินลูกท้อหมด จะออกไปไม่ได้?”
หยางเจียวไม่สนใจท่านแม่วัยรุ่นเพ้อฝันคนนี้ แต่ถามว่า
“แล้วท่านพ่อ น้องชายและน้องสาวของข้าล่ะ?”
เหยาฉือยิ้มแล้วกล่าวว่า