กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซุ่ยเหรินซื่อ: “......”
จำใจ ซุ่ยเหรินซื่อก็โบกมือเพียงครั้งเดียว เก็บโอสถกลับไป แล้วด้วยใจตุ๊ม ๆ ต่อม ๆ ก็กลับไปแจกโอสถที่เผ่ามนุษย์......
ผลลัพธ์น่ะหรือ แม้จะไม่มีใครกินตาย แต่ก็แค่ “ไม่มีใครตาย” เท่านั้นแหละ~
สองร้อยปีถัดมา ร้อยปีแรก ทงเทียนเที่ยวหาผลวิญญาณมาทั้งร้อยปี ร้อยปีที่สอง ทงเทียนเที่ยวหาวัตถุวิญญาณทั่วทั้งโลก;
ส่วนจางฮ่าวทางนั้น พอตื่นจากเก็บตัวบำเพ็ญแล้วสงสัยว่าเหตุใดจักรพรรดิสวรรค์มนุษย์ยังไม่บรรลุมรรคา พอได้เห็นก็หน้าดำเป็นถ่าน ปากก็ด่าว่า:
“เจ้าคนโง่สองคนนี้!”