กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทงเทียนพอได้ยินคำนี้ สีหน้าพลันดำคร่ำลง แต่จะให้ทำอย่างไร ในเมื่อเขาได้พูดออกไปหมดแล้ว?
ดังนั้น ทงเทียนจึงเอ่ยอย่างฝืนใจว่า:
“เอาเถอะ อีกร้อยปีเจ้ามารับไป~”
หลังซุ่ยเหรินซื่อจากไป ทงเทียนก็เริ่มชีวิตประจำวันอันขมขื่นของการหลอมสร้างสมบัติวิเศษ;
แม้ทงเทียนจะไม่ถนัดหลอมสร้างศาสตรา แต่การปฏิบัติพื้นฐานเขาก็ยังทำได้;
ในเวลาเดียวกัน ก็เพียงหลอมสร้างสมบัติวิเศษภายหลัง อีกทั้งวัสดุที่ใช้หลอมสร้าง สำหรับเขาผู้เป็นอริยะแล้ว ก็ไม่ใช่เรื่องยากเกินไปนัก;
โดยไม่รู้ตัว หนึ่งร้อยปีก็ผ่านไป ทงเทียนได้หลอมสร้างสมบัติวิเศษภายหลังไปแล้วแปดสิบเอ็ดชิ้น;
เห็นแต่ทงเทียนดวงตาแดงก่ำตะโกนว่า: