กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไท่ซ่างคว้าเสวียนตูมาหลบไว้ข้างหลังตน แล้วเอ่ยกับหยวนสื่อเทียนจุนอย่างเก้อเขินว่า
“เอ่อ...น้องสองเอ๋ย เรื่องที่หนานจี๋ต้องสูญเสียลูกที่รัก...เอ่อ ไม่สิ ต้องสูญเสียลูกบุญธรรม...ถุย ไม่สิ ต้องสูญเสียสัตว์เลี้ยงที่รักน่ะ พี่เองก็ปวดใจยิ่งนัก”
จากนั้นไท่ซ่างก็ทำท่าปวดใจยิ่งกว่าเดิม ถอดน้ำเต้าทองม่วงที่เอวออกมา แล้วรินโอสถออกมาจากน้ำเต้าด้วยสีหน้า ‘เศร้าโศก’ ส่งให้หยวนสื่อเทียนจุนพลางกล่าวว่า
“เอ่อ...เพื่อแสดงความเศร้าโศก พี่ขอมอบโอสถทองเก้าผันให้หนึ่งเม็ด หวังว่าศิษย์หลานหนานจี๋จะทำใจได้~”
ปากไท่ซ่างบอกว่าให้หนานจี๋ แต่มือกลับยื่นโอสถทองเก้าผันให้หยวนสื่อเทียนจุนโดยตรง
คำพูดของไท่ซ่างมีความหมายชัดเจนว่า