กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทางฝ่ายหนานจี๋เซียนเวิง:
หนานจี๋เซียนเวิงเพิ่งออกมาจากถ้ำของตน มาถึงปากถ้ำก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ค่อยถูกต้อง:
‘เอ๊ะ? ไม่ค่อยถูกต้อง ดูเหมือนจะขาดอะไรไปสักอย่างนะ;’
หนานจี๋ขมวดคิ้ว ครุ่นคิดอยู่นานก็ยังนึกไม่ออก;
แต่แล้วเหลือบไปเห็นกองสีแดง สีขาว สีเหลืองบนพื้นโดยบังเอิญ ในใจก็แน่นขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ และนึกขึ้นได้ทันทีว่า:
‘กวางเล่า? กวางของข้าเล่า?’
ในใจของหนานจี๋เกิดความคิดที่ไม่ดีขึ้นมา;
เขาไม่อยากจะเชื่อ ตรงไปยังกองสีแดง สีขาว สีเหลืองนั้น ยื่นนิ้วออกไปแตะนิดหนึ่ง ชิมเข้าที่ปากแล้วก็ทันทีแผดเสียงร้องอย่างเจ็บปวดสุดหัวใจว่า:
“กวางเอ๋ย กวางของข้าเอ๋ย เจ้าไปเช่นนี้ได้อย่างไร เจ้าไปแล้ว ให้ข้าอยู่คนเดียว จะมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร~”