กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 แอลกอฮอล์
“เลี้ยงเหล้าฉัน”
“แน่นอน ยังมีอะไรที่ช่วยกระชับความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนร่วมงานได้ดีไปกว่าการดื่มเหล้าอีกหรือ” วัตสันใช้นิ้วสางหน้าม้าพลางกล่าว
บางทีอาจเป็นเพราะเพิ่งหลุดออกมาจากความฝัน หรือไม่ก็เจ้าหมอนี่เกิดมาก็รู้วิธีสร้างความรู้สึกดีในใจผู้อื่นอยู่แล้ว ไม่ว่าอย่างไร เชอร์ล็อกก็ไม่ได้ปฏิเสธเขาในทันที
หากพูดกันตามจริง ตลอดชีวิตสามสิบสองปีที่ผ่านมา เขาแทบไม่เคยมีความสัมพันธ์ที่เรียกว่าเพื่อนเลย
ในวัยเด็ก เขาย่อมถูกมองว่าเป็นตัวประหลาด ส่วนหลังโตเป็นผู้ใหญ่ เวลาออกไป ‘ทำงาน’ ก็เคยชินกับการอยู่คนเดียว คนที่รู้จักเขาส่วนใหญ่เองก็ไม่ค่อยอยากข้องเกี่ยวกับคนที่แผ่บรรยากาศชวนขนลุกไปทั่วร่างอย่างเขา
ยิ่งไม่มีทางมีใครเลี้ยงเหล้าเขา
เชอร์ล็อกมองวัตสัน