กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 41 ผมเลี้ยงเอง
เขายืนอยู่กับที่ มองสุนัขซากศพตรงหน้า แล้วเงียบงันอยู่นานแสนนาน
เจ้าสุนัขตัวนั้นก็ยืนนิ่งอย่างว่าง่าย ไม่เห่า ไม่วิ่งพล่าน เพียงมองจากลูกตาที่ถูกบีบจนแตกกับเบ้าตาที่ถูกคว้านจนกลวงก็ยืนยันได้แล้วว่า มันคือตัวที่เชอร์ล็อกกวนสมองจนเละในอาณาเขตความฝันเมื่อครู่นี้
ทว่า มันกลับยืนอยู่ตรงหน้าเขาอย่างแท้จริง
ทั้งยังมุดออกมาจากรอยแยกสุญตาที่เขาฉีกเปิดเอง
“หรือว่ามันจะกลายเป็นปีศาจพันธสัญญาของตัวเองไปแล้ว”