เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 345 รอคอยใครคนหนึ่ง
เว่ยเฉินได้ยินดังนั้น แววตาก็ฉายประกายความดีใจ
จากนั้นก็หันไปมองน้องชายของตน บนใบหน้าของเว่ยจวินก็ปรากฏรอยยิ้มยินดีเช่นกัน
ด้วยนิสัยของเด็ก ย่อมไม่ชอบการอยู่อย่างโดดเดี่ยวแต่แรกแล้ว
อาศัยอยู่ใต้สะพานที่ผุพัง ขาดแคลนทั้งเสื้อผ้าและอาหาร ได้แต่ปล่อยให้เป็นไปตามยถากรรม ก่อนเกิดมหาวิบัติ ทุกคนใช้ชีวิตอย่างมั่งคั่งบริบูรณ์ การได้มาสัมผัสชีวิตแบบนี้เป็นครั้งคราวอาจจะรู้สึกแปลกใหม่มาก แต่เมื่อต้องมาใช้ชีวิตอยู่ในยุคสิ้นโลกจริง ๆ มันกลับเหมือนดั่งนรกที่วันเวลาผ่านไปอย่างยากลำบาก
สองพี่น้องเห็นว่าบรรยากาศที่นี่ดีอย่างยิ่ง
สภาพความเป็นอยู่ก็ไม่เลว อย่างน้อยดูแล้วก็ไม่เหมือนมีใครต้องอดอยาก
อยากจะตอบตกลงในทันที ทว่าก็อดสับสนลำบากใจไม่ได้
“ทำไมหรือ ไม่อยากไปหรือ?”