กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 302 กลับไปยังที่หลบภัย
วังจิ่วฉางหอบหายใจพลางเร่งฝีเท้าตามคนอื่น ๆ ไป
ซอมบี้ที่นอนเกลื่อนพื้นไม่มีการเคลื่อนไหวอีกแล้ว
หยางจื้อดูเหนื่อยล้าอยู่บ้าง ส่วนอีกสามคนกลับดูสงบนิ่งอย่างมาก ถึงขั้นยังมีแรงเหลือเฟือที่จะพูดคุยเล่นกัน เล่าถึงประสบการณ์และเรื่องน่าอับอายที่หัวหน้าทีมของพวกเขาเคยเจอมาก่อน
วังจิ่วฉางได้ยินลู่เฉินเฉินพูดถึงคำเรียกที่จางเหวินซูใช้เรียกตัวเองแล้วรู้สึกว่ามีอะไรแปลก ๆ จึงขมวดคิ้วถามว่า “เมื่อกี้นายว่าอะไรนะ หัวหน้าจางเรียกตัวเองว่าอะไรนะ?”
ลู่เฉินเฉินเหลือบมองเขาอย่างงุนงงเล็กน้อย ก่อนจะพูดซ้ำว่า “เทพมารดาศักดิ์สิทธิ์ทั้งสาม...”