กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 170 คนรู้จักเก่า
แสงบนท้องฟ้าสลัวลง ฝูงอีกาโลหิตสีดำทะมึนบินวนเวียนอยู่กลางอากาศ บางครั้งก็บินโฉบต่ำผ่านไปพร้อมส่งเสียงร้องแหบแห้งน่ารังเกียจ
จางเหวินซูเงยหน้ามองท้องฟ้า คิ้วขมวดเข้าหากัน
นกกินซากพวกนี้ทำให้คนรู้สึกไม่สบายใจทุกครั้งที่เห็นจริง ๆ
"เสี่ยวลู่ ไป!"
เขาชักดาบออกมาดังเคร้ง ก่อนพุ่งตัวออกไปอย่างรวดเร็ว เด็ดขาดกว่าตอนเข้าไปช่วยเกิ่งกงเสียอีก
ลู่เฉินเฉินกระโดดพุ่งตัวออกไป ราวกับเสือชีตาห์ตัวหนึ่ง แม้จะออกตัวทีหลัง แต่กลับแซงหน้าไปถึงสนามรบก่อนเขาเสียอีก
ทิ้งให้เกิ่งกงยืนทำหน้างุนงงอยู่คนเดียว เขาตะโกนไล่หลังว่า "อะไรกันเนี่ย รอฉันด้วยสิ!"
จากนั้นก็ขับเครื่องจักรตามทั้งสองคนไปติด ๆ