เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 147 วางเพลิง
เติมน้ำตาลลงในน้ำซุปถั่วเขียว ก่อนตักใส่กะละมังสเตนเลสใบใหญ่พอสมควร แล้วนำไปวางไว้ใต้ร่มไม้ให้เย็น
เมื่อปล่อยให้เย็นสนิทแล้ว หลายคนก็ถึงเวลาพักพอดี
พวกเขาสวมหมวกฟาง ถือเคียวเดินกลับมาทีละสองสามคน แต่ละคนเหงื่อท่วมตัว ก้าวเดินอย่างอ่อนล้า ถึงอย่างไรคนส่วนใหญ่ก็ไม่เคยผ่านฤดูเก็บเกี่ยวมาก่อน พอมาเจองานหนักแบบนี้เข้าจึงเหนื่อยแทบขาดใจ
ถ้าไม่ใช่เพราะอยู่ในยุคสิ้นโลก และทุกคนต่างผ่านความยากลำบากมามาก ทั้งยังโหยหาอาหารอย่างถึงที่สุด ป่านนี้คงวางมือเลิกทำกันไปหมดแล้ว
ในบรรดาคนที่อยู่ตรงนั้น มีเพียงเหล่าเว่ย จูอิ่ง และลู่เฉินเฉินที่ยังดูทำงานได้อย่างสบาย ๆ ส่วนคนอื่น ๆ รวมถึงจางเหวินซู ต่างรู้สึกแสบร้อนไปทั้งตัว ใบหน้าคันยุบยิบ ลมหายใจเริ่มหอบหนัก แขนขาปวดเมื่อย โดยเฉพาะช่วงเอวกับหน้าท้อง
พวกผู้สูงอายุหลายคนทำได้ดีเพราะมีประสบการณ์ ส่วนลู่เฉินเฉินนั้นเป็นพวกหัวทึบแต่ใจสู้ล้วน ๆ