เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 95 เจ้าไข่น้อย
เนื้อหมูป่ามีปริมาณมาก กินไม่หมดในทันที จึงนำส่วนที่เหลือไปดองเค็มและรมควันย่างเก็บไว้กินในวันหลัง
พวกสุนัขแบ่งเครื่องในหมูไปเกือบทั้งหมด ส่วนหัว หาง และเครื่องในบางส่วนที่เป็นของอร่อย สวีเจินเก็บเอาไว้ทำอาหารให้ทุกคนกิน ดังนั้นมื้อเย็นวันนี้จึงมีหมูป่าเป็นวัตถุดิบหลัก เนื้อสัตว์มีให้กินเหลือเฟือจนแทบจะกินกันไม่ไหว
คนที่ลงมือชำแหละหมูคือ ลู่เฉินเฉิน
หนังหมูป่าหยาบหนา ขนแข็ง จัดการได้ยาก ต้องออกแรงอยู่ไม่น้อย
แต่สหายเสี่ยวลู่ไม่ได้รู้สึกว่าลำบากเลยสักนิด งานที่ได้แสดงฝีมือการใช้มีดแบบนี้ เขาเต็มใจทำอยู่แล้ว ไม่ว่าจะเป็นหัวหมู หางหมู กีบหมู เครื่องในหมู... ล้วนถูกสับแยกไว้ตั้งแต่เนิ่น ๆ ก่อนที่สวีเจินจะนำไปพะโล้ ของพวกนี้ล้วนเป็นอาหารอร่อย แต่ต้องจัดการให้เรียบร้อยก่อน ไม่อย่างนั้นก็กินลงคอได้ยากจริง ๆ
เพื่อเป็นรางวัลให้ลู่เฉินเฉินที่เหน็ดเหนื่อย เนื้อสมองหมูจึงถูกเก็บไว้ให้เขาเป็นพิเศษ