กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 94 ศิษย์พี่รองเผชิญเคราะห์
พอฟ้าสาง ทุกคนก็ออกเดินทางกันทันที
ตลอดทางไร้เสียงพูดคุย แอบมาถึงไร่นาเพาะปลูกอย่างเงียบเชียบ
ทุกคนหมอบอยู่หลังเนินดินแห่งหนึ่ง โผล่ออกไปเพียงศีรษะเพื่อดูสถานการณ์ หวังเจิ้งไฉพาพวกสุนัขย่องจากไปอย่างเบามือเบาเท้า อ้อมไปอีกทิศทางหนึ่ง
ในไร่นาเพาะปลูก พวกหมูป่ากำลังสวาปามกันอย่างเอร็ดอร่อย
ตัวเล็กตัวใหญ่ รวมแล้วน่าจะมีสิบกว่าตัว
ส่งเสียงฮึดฮัด ทั้งดุนทั้งแทะเล็ม
พืชพรรณบนภูเขาสมบูรณ์เขียวชอุ่ม ไม่ว่าใบเขียวหรือรากเหง้า แท้จริงแล้วล้วนไม่ขาดแคลน การที่พวกหมูป่ามาที่นี่ ย่อมมิใช่เพราะหิวท้องกิ่วเป็นแน่ บางทีรสชาติของพืชไร่อาจจะดีกว่าหญ้าป่าต้นไม้ป่าจริงๆ
"ลงมือไหม"