เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 89 ลูกพลับกับลูกพลับตากแห้ง
เกิดพายุลมแรงพัดผ่านมารอบหนึ่ง
หลังจากนั้นท้องฟ้าก็แจ่มใส แสงแดดดีมาก ตามที่เหล่าเจียงคาดการณ์ไว้ สภาพอากาศเช่นนี้น่าจะอยู่ต่อไปได้อีกนาน
ดังนั้น แผนทำลูกพลับตากแห้งจึงเริ่มลงมืออย่างเป็นทางการ
“เมื่อก่อนเวลาคนที่บ้านพูดถึงลูกพลับ มันมีอยู่สองแบบ” จางเหวินซูกัดลูกพลับเข้าไปคำหนึ่ง น้ำหวานฉ่ำทะลักออกมา เขาดูดน้ำเข้าไปแรง ๆ เนื้อของมันแน่นเต็มคำ “แบบแรกก็คือเจ้านี่”
เขายกลูกพลับในมือขึ้นให้ดู ก่อนจะพูดต่อว่า “นี่เป็นผลไม้ที่ขึ้นอยู่บนต้น ตอนยังไม่สุกจะฝาดมาก แต่พอสุกแล้วอร่อยสุด ๆ ทั้งหวานทั้งสดชื่น เวลากินต้องเคี้ยวสลับกับดูดน้ำไปด้วย ไม่อย่างนั้นน้ำจะไหลเลอะเทอะหมด”
ลู่เฉินเฉินที่นั่งอยู่ข้าง ๆ กินรวดเดียวหมดไปครึ่งลูก ไม่มีเวลาพูด ได้แต่พยักหน้าเห็นด้วย
ส่วนจ้งหลีหลีกินอย่างเรียบร้อยกว่ามาก ค่อย ๆ กัดทีละคำ ก่อนถามว่า “แล้วอีกแบบล่ะ?”