เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 88 คุยยามค่ำในเพิงหญ้า
จางเหวินซูมีสีหน้าเคร่งขรึม ผลักประตูเบาๆ แล้วค่อยๆ ก้าวเดินออกมา
สุนัขดำตัวใหญ่ยืนอยู่ในลานบ้านแล้ว ใบหูตั้งชัน ระแวดระวังไปทั่วทั้งตัว ภายใต้แสงจันทร์ที่สาดส่อง ดวงตาของมันเปล่งประกาย แลดูน่ากลัวไม่น้อย
หนึ่งคนหนึ่งสุนัขสบตากัน ทั้งคู่ไม่ได้ส่งเสียงเลยแม้แต่น้อย
ครู่หนึ่ง คนอื่นๆ ก็ตื่นขึ้นมาเช่นกัน แล้วมารวมตัวกันตรงตำแหน่งที่เขาอยู่
ทุกคนก้าวหน้าขึ้นกว่าตอนที่พบกันครั้งแรกมาก แม้กระทั่งเด็กอย่างเจ้าอ้วนจ้ำม่ำ ก็ยังสามารถรักษาความเงียบ ไม่ส่งเสียงแม้แต่คำเดียวได้ การเผชิญเหตุซอมบี้ในยามค่ำคืน ในใจของทุกคนยังคงมีความหวาดกลัวอยู่บ้าง
แม้แต่ยอดฝีมืออย่างลู่เฉินเฉินและเซวี่ยเถียนเถียน ก็ยังรู้สึกว่ารับมือได้ยาก
ทุกคนอยากอยู่ข้างกายจางเหวินซูโดยไม่รู้ตัว เพื่อรอดูว่าเขาจะจัดการอย่างไร
ทว่าจางเหวินซูกลับไม่เอ่ยปาก ราวกับจมอยู่ในห้วงความคิด บรรยากาศ ณ ที่ตรงนั้นจึงตกสู่ความเงียบสงัด