เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 42 ลูกท้อที่หายไป
ทั้งสองคนเดินก้าวช้าๆ ไปข้างหน้าตามเส้นทางที่มา
การออกไปข้างนอกครั้งนี้ แม้สิ่งที่ได้มาจะมีจำกัด แต่ก็ไม่ถึงกับมือเปล่า รถเข็นสินค้าไม่สามารถเข็นออกมาได้อย่างราบรื่น ทำให้เสบียงยังชีพที่รวบรวมมาได้ ส่วนใหญ่ตกหล่นสูญหายอยู่บนถนน แต่ก็ยังแบกเป้กลับมาได้สองสามใบ โดยเฉพาะเมล็ดพันธุ์และเครื่องปรุงรสบางส่วน ซึ่งล้ำค่ายิ่งนัก
ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขายังได้เห็นผู้รอดชีวิตคนอื่น
แม้ในเมืองจะว่างเปล่าและเต็มไปด้วยซอมบี้ แต่ก็ยังได้พบเจอมนุษย์
เรื่องเดียวที่ทำให้ต้องทอดถอนใจ คือไม่สามารถช่วยชีวิตเอาไว้ได้สำเร็จ
จางเหวินซูนึกย้อนไปถึงเงาร่างการบุกเข้าใส่เป็นครั้งสุดท้ายของชายคนนั้น ทั้งรู้สึกสะเทือนใจและเศร้าสลด เขาไม่ควรต้องตายในสถานการณ์เช่นนั้น แต่ก็จำต้องตายในสถานการณ์เช่นนั้นเท่านั้น
พูดคุยสัพเพเหระถึงสิ่งที่ได้และเสียจากการออกไปข้างนอก ย่างก้าวเบาสบาย
ไม่ว่าจะอย่างไร ทุกอย่างก็จบลงแล้ว