เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 26 การปรับตัวของมนุษย์
"ขอบคุณครับ"
จางเหวินซูยื่นดาบคมกริบคืนให้เซวี่ยเถียนเถียน พยักหน้าให้เธอเพื่อแสดงความขอบคุณ
กวาดสายตามองทุกคนที่อยู่ตรงหน้า จ้งหลีหลี ลู่หย่งเฉียง จ้าวซื่อชิง... แล้วกล่าวอย่างจริงจัง "ถ้าทุกท่านยังไม่มีที่พักพิงชั่วคราว ก็กลับไปกับพวกเราเถอะ เรามีที่พักอยู่แถวนี้ ให้อาหาร ให้แหล่งน้ำ ให้การคุ้มครอง..."
เขาอยากพูดให้มันเต็มไปด้วยอารมณ์หรือเร้าใจสักหน่อย
แต่กลับปลุกอารมณ์ของตัวเองไม่ขึ้น ดูจริงจังและทุ่มต่ำไปหน่อย
ทุกคนย่อมรู้ว่าเป็นเพราะอะไร ในใจต่างอดรู้สึกสะเทือนใจไม่ได้
พวกเขายินดีอยู่แล้ว เดิมทีก็ไม่มีทางออก ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนกลางคืนจะมีที่กำบังลมฝนหรือเปล่า ตอนนี้มีคนนำทาง จิตใจมีที่ยึดเหนี่ยว กลับรู้สึกจุกอยู่ในอก ทั้งเพราะในที่สุดก็รอจนเห็นแสงอรุณ และเพราะเพื่อนร่วมทีมที่จากไปตลอดกาล
"พี่จาง" จ้าวซื่อชิงก้าวเข้ามาใกล้ขึ้น มองเขาแล้วกล่าวอย่างจริงจังไม่แพ้กัน "ขอบคุณครับ"