เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 25 ขอร้องล่ะ
หูหลิงซีฟังมุกตลกร้ายของจางเหวินซูไม่เข้าใจ แต่เธอสัมผัสได้ถึงความหวังดีที่แฝงอยู่ในคำพูดของเขา
เธอรับกบย่างมา แล้วค่อย ๆ กัดไปคำหนึ่ง
มันเป็นรสชาติของเนื้อจริง ๆ หอมมากด้วย หลังจากอดอยากมานานขนาดนี้ การได้กินเนื้อย่างสดใหม่ช่างเป็นความสุขที่ยากจะบรรยาย เธอพยายามกลั้นน้ำตาไว้ แล้วตั้งใจกินอย่างจริงจัง
คนอื่น ๆ ก็เริ่มลงมือกินเช่นกัน
โชคดีที่วันนี้จับกบมาได้เยอะ ไม่อย่างนั้น ถ้ามาเจอคนมากมายขนาดนี้ อาหารคงไม่พอแบ่งแน่ ๆ ลู่เฉินเฉินกับพวกก็จงใจลดปริมาณที่กินลงเหมือนกัน ทุกคนต่างเป็นผู้รอดชีวิต จึงเข้าใจสถานการณ์ของอีกฝ่ายได้ไม่ยาก
อีกอย่าง พวกเขาเองก็ไม่ได้หิวมากขนาดนั้น
ขอแค่ติดตามจางเหวินซู อย่างไรก็มีอะไรกินแน่นอน
เพราะมีอาหาร บรรยากาศจึงค่อย ๆ ดีขึ้น แต่คนที่พูดคุยกันมีไม่มาก หากเทียบกับมื้อเย็นรอบกองไฟในโกดังแล้ว คงไม่มีทางทำให้บรรยากาศครึกครื้นแบบนั้นได้ ต่อให้เป็นคนไม่คิดอะไรมากแค่ไหน ก็รู้ดีว่าเรื่องบางอย่างสุดท้ายก็ต้องเกิดขึ้น