เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 23 ช่วยคุณน้า
"ฉันแซ่จาง ชื่อแม่พระ จางแม่พระ"
ในนิสัยของจางเหวินซูมีส่วนที่ชอบเล่นตลกอยู่ส่วนหนึ่ง ยิ่งสถานการณ์ตึงเครียด อารมณ์ตึงเครียดมากเท่าไร ก็ยิ่งเป็นเช่นนี้มากขึ้นเท่านั้น โดยที่ตัวเขาเองไม่รู้ตัว เพราะก่อนมหาวิบัติจะเกิดขึ้น สถานการณ์ไม่เคยเป็นเช่นนี้ อย่างน้อยในสายตาของเพื่อนร่วมงาน คนคนนี้ซื่อตรงจริงใจ ทำงานหนัก และก็ค่อนข้างน่าเบื่ออยู่สักหน่อย
เห็นทุกคนไม่เชื่อ สีหน้าประหลาด
เขาจึงหัวเราะขึ้นมาก่อน แล้วบอกชื่อจริงของตัวเองออกไป
ตั้งแต่ต้นจนจบ เขาดูเหมือนจะไม่มีความรู้สึกกระอักกระอ่วนใจเลยแม้แต่น้อย
ผู้รอดชีวิตทั้งสองฝ่าย แนะนำตัวกันอย่างง่าย ๆ
"นี่ สุนัขตัวนั้น หยุดดม ๆ ไปมาได้แล้ว พวกเขาไม่มีอะไรจะกินหรอก... ไปเรียกเหล่าเจียงกับคนอื่น ๆ มาสิ"
จางเหวินซูเห็นสุนัขดำตัวใหญ่วิ่งวนอยู่รอบตัวผู้รอดชีวิตอีกฝ่าย ดมไปมาอย่างไม่หยุด ไม่รู้ว่ากำลังหาอะไรอยู่ ทุกคนเห็นเมื่อสักครู่มันดุร้ายกับการต่อสู้ ในใจก็อดขนลุกไม่ได้ พอเห็นมันเข้ามาใกล้ตัวเอง ก็อดรัดตัวถอยไม่ได้