เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 20 ชายหนุ่มเก็บเห็ด
“เจ้าหมา ฉันถามแกหน่อย พวกเขาต่างก็ผ่านทางมาที่นี่เพื่อตามหาที่หลบภัย แล้วแกล่ะ? ได้ยินข่าวเกี่ยวกับที่หลบภัยมาเหมือนกันหรือเปล่า?”
สุนัขดำตัวใหญ่ไม่ไหวติงแม้แต่น้อย มันเดินตามข้างกายจางเหวินซูอย่างเอื่อยเฉื่อย
ราวกับไม่ได้ยินคำพูดของเขาเลยสักนิด
อาจเป็นเพราะเมื่อครู่ไล่กวดแม่ไก่จนผลาญเรี่ยวแรงไปมากเกินไป หรือไม่ก็จิตใจได้รับความกระทบกระเทือน ตอนนี้จึงดูเซื่องซึม ไม่กระปรี้กระเปร่าอีกต่อไป
คนอื่น ๆ ค่อย ๆ ปรับตัวเข้ากับรูปแบบการอยู่ร่วมกันระหว่างเขากับสุนัขตัวนี้ได้แล้ว
จางเหวินซูมักจะสื่อสารกับมันด้วยท่าทางจริงจังเป็นเรื่องเป็นราว แต่พอตั้งใจฟังดี ๆ กลับเหมือนกำลังพูดคนเดียวเสียมากกว่า เจ้าหมาตัวนี้ก็แปลก บางครั้งดูเหมือนฟังภาษามนุษย์รู้เรื่อง แต่พอคุณคิดจะสำรวจตรวจตราดูจริง ๆ จัง ๆ ก็พบว่ามันก็แค่สัตว์เดรัจฉานตัวหนึ่ง จะไปฟังเข้าใจอะไรกัน
หวังถงอยากเข้าใกล้มันมากจริง ๆ