เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 19 ความทรงจำเกี่ยวกับขายาว
อากาศหลังฝนตกสดชื่นเป็นพิเศษ ทำให้รู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบาย
เสียงรอบข้างดังกึกก้อง แผ่กังวานไปทั่วฟ้าดิน
เสียงหนึ่งดังต่อเนื่องตามมาอีกเสียง เสียงหนึ่งดังกว่าอีกเสียงหนึ่ง ดังมาจากทุกทิศทุกทางไม่มีที่สิ้นสุด
ไม่รู้ว่าเสียงเหล่านี้เริ่มดังขึ้นตั้งแต่เมื่อไร แต่เพราะมันเป็นเสียงที่เกิดขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติมากเกินไป ทุกคนจึงมองข้ามไป กระทั่งจางเหวินซูเอ่ยเตือน ทุกคนถึงเพิ่งตระหนักว่า รอบตัวเต็มไปด้วยเสียงนานาชนิดที่ดังสลับกันไปมาไม่ขาดสาย
ลู่เฉินเฉินเผยสีหน้าตื่นเต้นก่อนพูดว่า “กบ!”
ปกติเวลาพวกเขาวางลอบจับปลา ดักกุ้ง หรือจับสัตว์น้ำตามแหล่งน้ำ ก็มักจะเจอกบอยู่บ้าง
เพราะเนื้อของมันอร่อย ทุกคนจึงชอบกินกันมาก แต่ปกติพบเจอไม่บ่อยนัก ต่อให้จับได้ก็มักเป็นแค่ผลพลอยได้ในระหว่างทำอย่างอื่น แต่ละครั้งหากหาเจอได้สักสองสามตัวก็นับว่าโชคดีแล้ว
สถานการณ์ที่มีเสียงดังสนั่นไปทั่วราวกับตอนนี้พบเห็นได้ไม่บ่อยนัก