กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
หลังได้ฟังคำของแม่ลั่วหลิน กู้ชิงชิงก็รู้ว่าจำต้องยืดหยุ่นไปตามสถานการณ์ นางจึงเตรียมออกไปพร้อมกับแม่ลั่วหลิน เดิมทีเจียงเฮ่าฝงคิดจะตามไปด้วย ทว่ากู้ชิงชิงห้ามเขาไว้พลางกล่าวว่า “ท่านไปแล้วจะมีประโยชน์อันใดเล่า? ฟังคำของแม่ลั่วหลินเถิด คนที่มีท่าทีเป็นอันธพาลเช่นนั้นย่อมรับมือได้ไม่ง่าย สามีอยู่ที่บ้านเสียยังดีกว่า จะได้ไม่ต้องกังวลว่าหากข้าเกิดเป็นอันใดขึ้นมา อย่างน้อยก็ยังมีคนช่วยเหลือข้าได้”
เจียงเฮ่าฝงได้ฟังก็เห็นว่าจริงดังนั้น จึงกำชับอย่างละเอียดว่า “เช่นนั้นข้าจะอยู่บ้านก็แล้วกัน!” เมื่อเห็นใบหน้าของกู้ชิงชิงมีสีเลือดขึ้นเล็กน้อย เขาก็กล่าวกำชับอย่างกลัดกลุ้มว่า “แม่นางน้อยต้องดูแลตนเองให้ดี อย่าได้ยื่นมือเข้าช่วยผู้อื่นโดยง่าย และอย่าให้ผู้ใดรังแกเจ้า”