ตอนที่ 4 ปะทะคารม

เมื่อเห็นเช่นนั้น ความร้อนรนในดวงตาของเจียงเฮ่าผิงก็ปรากฏชัด เขาค่อย ๆ กันกู้ชิงชิงไว้ด้านหลัง แสดงเจตนาปกป้องอย่างไม่ปิดบัง “ท่านแม่ ของสิ่งนี้เป็นท่านน้าสะใภ้นำเข้ามาในบ้านจริง ๆ และข้าก็ให้พี่สะใภ้รองนำไปปรุงเป็นอาหารแล้ว เหตุใดท่านจึงเอาแต่คำนึงถึงท่านพ่อกับพี่สาม ทั้งยังไม่ยอมให้พี่สองกินด้วยเล่า?”

“พี่สามของเจ้าเป็นผู้เดียวในบ้านที่ร่ำเรียนหนังสือ หากบ้านเราไม่หวังพึ่งเขาแล้วจะให้หวังพึ่งพวกเจ้าหรือ? อีกอย่าง พวกเจ้าทำงานไร่นาก็ไม่ได้ใช้สมองสิ้นเปลืองเสียหน่อย ที่บ้านไม่เคยขาดแคลนอาหารหรือเสื้อผ้าของพวกเจ้าเสียหน่อย ไม่ได้กินเนื้อแล้วจะเป็นอะไรไป?” เมื่อเห็นกู้ชิงชิงมีวาจาคมคาย หวังซื่อก็แผดเสียงโวยวายขึ้นมาเสียเลย เป็นท่าทีของคนพาลที่ไร้เหตุผลอย่างแท้จริง