ตอนที่ 3 ประชันกันบนโต๊ะอาหาร

หลินซื่อโกรธจนใบหน้าแดงก่ำตรงนั้น กำลังจะก้าวเข้าไปข้างหน้า ทว่าหวังซื่อกลับเดินออกมาจากเรือนหลักได้จังหวะพอดี นางตวาดด้วยสีหน้าเย็นชา “จะโวยวายอะไรกัน! มื้อเย็นทำมาหลายชั่วยามแล้ว ยังไม่เสร็จอีกหรือ? คิดจะปล่อยให้คนอดตายทั้งเป็นหรือไร!”

เจียงหมิงซุ่นราวกับได้พบผู้ช่วยชีวิต เขาพุ่งเข้าไปในอ้อมกอดของหวังซื่อด้วยสีหน้าแสนอัดอั้น “ท่านย่า แม่หนูหลิงจื่อซ่อนน้ำตาลไว้ ไม่ยอมให้ข้า!”

“หลานรัก เจ้าคือแก้วตาดวงใจของย่าเชียวนะ!” หวังซื่อเปลี่ยนสีหน้าเป็นเปี่ยมด้วยความรักในทันที นางลูบคลำใบหน้ากลมอวบอิ่มของเจียงหมิงซุ่น พลางหัวเราะหึ ๆ กล่อมเขา “ไม่เป็นไร ที่เรือนย่ามีอยู่มากมาย พวกเราเข้าไปกินน้ำตาลกันเถิด อย่าได้ลดตัวไปถือสาคนไร้ค่าเช่นนั้น!”