เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 243 มีเงินแล้วย่อมต้องเสวยสุขกับชีวิตสิ!
หลู่กว่างหลินมองดูถังเฉินขึ้นรถ หันไปโบกมือยิ้มให้พ่อแม่ พลางส่งสัญญาณให้พวกท่านกลับเข้าบ้าน
เขาได้ยินคำที่ถังเฉินพูดกับพ่อแม่ และเห็นว่าความกังวลบนใบหน้าของพ่อแม่ดูเหมือนจะคลายลงไปมาก
รถสตาร์ตแล่นออกจากโครงการที่พักอาศัย หลู่กว่างหลินเอ่ยเสียงเบา “ขอบใจนะ!”
“นายเลิกพูดไร้สาระเถอะ” ถังเฉินพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ตอนนี้ไปบริษัทได้แล้วใช่ไหม”
หลู่กว่างหลินรู้ดีว่านี่คือบทสนทนาที่พึงมีระหว่างลูกผู้ชาย เขาพยักหน้าด้วยสีหน้าจริงจัง “ไปสิ! ไปดูหน่อยว่าบริษัทที่นายอยากให้ฉันเข้าร่วมเป็นบริษัทแบบไหนกันแน่?”
ถังเฉินขับรถมุ่งตรงไปยังอาคารจื้อเหลียน ขับไปได้แค่ครึ่งทาง จู่ ๆ หยดน้ำก็ตกลงบนกระจกหน้ารถ ถังเฉินชะงักไปครู่หนึ่งแล้วเอ่ยขึ้น “นี่มัน... ฝนตกเหรอ?”