เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 242 มาเป็นหุ้นส่วนของฉันเถอะ!
ผ่านไปราวชั่วโมงเศษ ในที่สุดการล้างทำความสะอาดรถทั้งคันก็เสร็จสิ้น ถังเฉินเดินเข้าไปจ่ายเงิน
เขาเหลือบมองหลู่กว่างหลินแวบหนึ่งตามสัญชาตญาณ ก่อนจะเปิดประตูที่นั่งคนขับแล้วก้าวขึ้นไปนั่งทันที
เขากดกระจกรถลง มองอีกฝ่ายแล้วเอ่ยเสียงเรียบ “พี่ชาย ตอนนี้ไม่มีงานแล้ว นายขึ้นรถมาเถอะ ฉันมีธุระจะคุยกับนาย”
หลู่กว่างหลินเผยสีหน้ากังขา ชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง น้ำเสียงเจือความสงสัยเล็กน้อย “ฉันเหรอ”
“ใช่ นายนั่นแหละ”
หลู่กว่างหลินนึกว่ามีจุดไหนในรถที่เช็ดไม่สะอาด จึงตั้งใจหาผ้าขนหนูสะอาดผืนหนึ่งติดมือขึ้นรถมาด้วย
ทันทีที่เขานั่งลงบนที่นั่งข้างคนขับ ถังเฉินก็กดเลื่อนกระจกรถขึ้นทันใด
หลู่กว่างหลินมีปฏิกิริยาตอบสนองไวมาก ตั้งแต่เมื่อครู่เขาก็สังเกตเห็นแล้วว่าสายตาที่ถังเฉินมองมานั้นดูแปลกไป ตอนนี้จึงรู้ว่าถังเฉินคงมีธุระจะคุยกับตนจริง ๆ
แต่เขาเป็นใครกัน ตัวเองไม่รู้จักเขาเลยสักนิด!