เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 116 กินหมาล่าทั่งลดน้ำหนักสักมื้อ
ลี่ชิงอวี่ไม่เคยเป็นคนที่ลังเลว่าจะกินอะไร ทุกครั้งล้วนตรงไปตรงมาเสมอ
ครั้งก่อนที่ไปกินแผ่นแป้งชุนปิ่งที่ว่านต๋า ก็เป็นการตัดสินใจของเธอโดยตรง
แต่วันนี้ไม่เหมือนกัน เมื่อคิดว่าตัวเองกับถังเฉินไม่ได้เจอกันหลายวัน ในที่สุดก็ได้พบหน้า ก็รู้สึกว่าการเลี้ยงข้าวเขาจะทำลวก ๆ เกินไปไม่ได้
เด็กสาวที่เด็ดขาดเฉียบขาดมาโดยตลอด พลันกลับกลายเป็นลังเลขึ้นมาเมื่ออยู่ต่อหน้าถังเฉิน
พอมองดูของว่างที่ขายตามช่องต่าง ๆ ในโรงอาหาร รู้สึกว่าการกินของพวกนี้ดูขอไปทีไปหน่อย จึงหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา [หรือไม่พวกเราออกไปกินข้างนอกกันเถอะ!]
เมื่อเห็นลี่ชิงอวี่ลังเลไม่เด็ดขาด ถังเฉินก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย ชี้นิ้วไปอย่างส่งเดชแล้วพูดว่า “ไม่ต้องหรอก พวกเรากินอันนี้กันเถอะ! ไม่ได้กินมานานแล้ว”