เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 115 ฉันคิดถึงเธอแล้ว... เธอคิดถึงฉันไหม?
คนทั้งสองยืนอยู่ด้านนอกหอประชุมบรรยายด้วยกัน เพื่อรอแฟนสาวของแต่ละคน
ราวไม่ถึงสิบนาที เสียงบรรยายด้านในก็หยุดลง และเริ่มมีคนทยอยเดินออกมา
หว่านอวี่เผิงถอนหายใจออกมา ยิ้มพลางเอ่ยขึ้น “ให้ตายสิ ในที่สุดก็พูดจบเสียที ยืดเยื้อชะมัด!”
ถังเฉินเองก็รู้สึกเช่นเดียวกัน การบรรยายนี้ออกจะเยิ่นเย้อเกินไปหน่อย ยืนอยู่ข้างนอกจนแทบจะหนาวเข้ากระดูกแล้ว
เพื่อให้มองเห็นน้องสาวชิงอวี่ได้สะดวกขึ้น เขาจึงไม่ได้ยืนอยู่ตรงหน้าประตูใหญ่ต่อ แต่เดินไปยังตำแหน่งที่ตั้งด้านข้างซึ่งสังเกตการณ์ได้ง่าย
ด้วยเหตุนี้ระยะห่างระหว่างเขากับหว่านอวี่เผิงจึงไกลกันขึ้นเล็กน้อย ไม่ถึงขั้นที่มองปราดเดียวจะเห็นพวกเขาทั้งสองคนพร้อมกัน
เมื่อคิดว่าอีกเดี๋ยวก็จะได้เจอน้องสาวชิงอวี่แล้ว ความรู้สึกคาดหวังของถังเฉินก็ยิ่งตื่นเต้นขึ้นเรื่อย ๆ สายตาที่จ้องมองประตูใหญ่ก็ยิ่งจริงจังมากขึ้น