เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 31 ฝันยามค่ำของฝานเซียว
ห้องข้าง ๆ ฝานเซียวเพิ่งอาบน้ำเสร็จ บนกายยังมีไอน้ำจาง ๆ ลอยอวล
เขาสะดุ้งตื่นจากความฝันที่สมจริงเกินไป จะว่าเขาหวาดกลัวก็ไม่ใช่ เพียงชั่วขณะที่อาณาเขตมายาสลายไป หัวใจก็พลันเต้นผิดจังหวะ ลมหายใจถี่กระชั้นแผ่ไปทั่วอก ก่อนฉุดเขากลับสู่ความเป็นจริงอย่างแรง
ฝานเซียวนอนนิ่งอยู่บนเตียง เหม่อมองเพดานมืดสลัวอย่างไร้สติอยู่นาน กว่าจะดึงสติกลับมาได้
ตอนต้นของอาณาเขตความฝันเป็นสนามบาสเกตบอลอันว่างเปล่าและเงียบเหงา ลมยามค่ำพัดผ่านสนามพร้อมกลิ่นอายเย็นเยียบ ฝานเซียวยืนโดดเดี่ยวอยู่กับที่ ปล่อยให้หมัดเท้าของโหยวซูหลางที่แฝงโทสะอัดอั้นกระหน่ำลงบนร่าง
เขาหลุบตาลงตลอด ไม่หลบ ไม่เลี่ยง และไม่คิดขัดขืนแม้แต่น้อย ได้แต่แบกรับความโกรธและการลงโทษทั้งหมดอย่างเงียบงัน