กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 เมื่อตัดสินใจแน่วแน่
ตีสี่ เมืองทั้งเมืองยังหลับใหล ท้องฟ้ามืดสนิท ภายในห้องเงียบงันและสลัวราง
โหยวซูหลางนอนหงายอยู่บนเตียง หอบหายใจถี่แรง หัวใจกลางอกเต้นกระหน่ำรุนแรงจนแทบทะลุออกจากอก
เหงื่อเย็นผุดเต็มขมับจนเส้นผมข้างแก้มเปียกชื้น แขนขายังคงหลงเหลือไออุ่นจากความแนบชิดในฝัน บนผิวกายราวกับยังมีอุณหภูมิจากสัมผัสของฝานเซียว ระหว่างริมฝีปากและลมหายใจยังคลุ้งด้วยกลิ่นอายที่ผสานกัน ตรงลำคอคล้ายยังรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นที่รินรด สมจริงจนแยกจริงเท็จไม่ออก