กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จวินหนิงตบไหล่ลุงเฒ่าโม่เบา ๆ เป็นการปลอบใจ จากนั้นก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงอบอุ่นกับทั้งสองคนว่า “ลุงเฒ่าโม่ ฮ่าวหราน พวกคุณนั่งดื่มน้ำแอปเปิ้ลก่อนนะ ฉันจะไปต้มบะหมี่ให้ กินเสร็จแล้วค่อยกลับ”
พอลุงเฒ่าโม่ได้ยินก็รีบโบกมือไปทางเธอรัว ๆ “ไม่ต้อง ไม่ต้อง สาวเอ๊ย เธอสุภาพขนาดนี้ ครั้งหน้าลุงจะเกรงใจจนไม่กล้ามาเลย”
จวินหนิงกลับพูดด้วยสีหน้าจริงจังกับเขา “ลุง บะหมี่สองชามสำหรับพวกคุณอาจหนักราวภูเขาไท่ซาน แต่สำหรับฉันมันไม่ใช่เรื่องอะไรเลย ท่านถือซะว่าฉันเอ็นดูฮ่าวหราน อยากมอบความอบอุ่นและความห่วงใยให้ฮ่าวหรานบ้าง ได้ไหม”