บทที่ 123 ตระกูลจางของพวกแก ฉันไม่ได้เห็นอยู่ในสายตาเลยสักนิด

บทที่ 123 ตระกูลจางของพวกแก ฉันไม่ได้เห็นอยู่ในสายตาเลยสักนิด

ในเวลานี้ เฉิ่นฮ่าวก็มองตรงไปข้างหน้าโดยไม่รู้ตัว

สำหรับเรื่องนี้นั้น อันที่จริงในใจของเฉิ่นฮ่าวไม่ได้ใส่ใจอะไรเป็นพิเศษเลยสักนิด

เพียงแต่ในขณะนี้ จางจิ้งคงที่อยู่ตรงหน้าเฉิ่นฮ่าวกลับเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย พลางเอ่ยถามคนตรงหน้า

"เป็นอะไรไป อยู่ดีๆ ทำไมถึงเงียบไปเสียล่ะ?"

คำพูดนี้ของจางจิ้งคง แท้จริงแล้วสื่อให้เห็นถึงสิ่งหนึ่ง นั่นคือเขาเป็นฝ่ายคุมสถานการณ์ทั้งหมดไว้ได้แล้ว

ทว่าเฉิ่นฮ่าวในยามนี้ กลับค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองมาทางนี้

เมื่อเห็นเช่นนั้น บนใบหน้าของเฉิ่นฮ่าวก็พลันปรากฏรอยยิ้มบางๆ ขึ้นมา