บทที่ 122 กลัวอะไร นี่มันถิ่นของเรา

บทที่ 122 กลัวอะไร นี่มันถิ่นของเรา

ภายในโรงแรมแมริออท จางจิ้งคงนั่งตัวตรงอยู่ที่นั่น

ข้างกายของจางจิ้งคงมีชายหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่ ชายหนุ่มคนนี้กำลังเริ่มตัดพ้อร้องทุกข์กับจางจิ้งคง

"ท่านผู้นำตระกูล เรื่องนี้ท่านต้องให้ความเป็นธรรมกับผมนะครับ"

"ไอ้เด็กนั่นมันทำเกินไปจริงๆ ถ้าไม่สั่งสอนมันให้สาสม ก็ยากจะระงับความแค้นในใจได้ครับ"

เมื่อชายหนุ่มข้างกายพูดกับจางจิ้งคงจบ ในเวลานี้ จางจิ้งคงก็ค่อยๆ เบนสายตามองมาทางนี้

สำหรับเรื่องราวตรงหน้านี้ อันที่จริงจางจิ้งคงรู้อยู่แล้ว

ยามนี้ จางจิ้งคงมองมาทางนี้พลางโบกมือไปมา

"อืม เรื่องนี้ฉันรู้แล้ว"