กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 118 นายน้อยใหญ่จางอีกแล้ว ฉันเกลียดที่สุดเลย
"เป็นอะไรไป ทำไมจู่ๆ ถึงไม่พูดไม่จาล่ะ?"
เฉิ่นฮ่าวหันกลับไปมองหลินยวี่สวินที่อยู่ข้างกายด้วยความสงสัยเล็กน้อย
ทว่าหลินยวี่สวินในเวลานี้กลับอ้าปากค้าง มองภาพตรงหน้าอย่างตั้งตัวแทบไม่ทัน
ขณะเดียวกัน เฉิ่นฮ่าวที่เห็นอย่างนั้นก็รู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง
แต่เมื่อเห็นดังนี้ เฉิ่นฮ่าวก็เอ่ยกับคนตรงหน้าขึ้นมา
"จริงๆ เรื่องพวกนี้ไม่ได้มีอะไรหรอก ตอนนี้เธอก็พูดอะไรสักคำสองคำหน่อยสิ"
เมื่อเฉิ่นฮ่าวพูดจบ หลินยวี่สวินตรงหน้าถึงค่อยๆ ได้สติกลับมา
เห็นได้ชัดว่าเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกะทันหันจนทำให้คนตั้งรับไม่ทันจริงๆ